آزمون هوش هیجانی

هوش عاطفی، هوش احساسی یا هوش هیجانی شامل شناخت و کنترل عواطف و هیجان‌های خود و دیگران است. به عبارت دیگر، شخصی که هوش هیجانی بالایی دارد، سه مؤلفه ی هیجان‌ها را به‌ طور موفقیت آمیزی با یکدیگر تلفیق می‌کند: مؤلفهی شناختی، مؤلفهی فیزیولوژیکی و مؤلفهی رفتاری.

برای سال های متمادی تصور بر این بود که IQ ) ضریب هوشی ( نماینده میزان موفقیت افراد است. در ابتدای پیدایش این سازه، روانشناسان بیشتر بر روی جنبه های شناختی همانند حافظه و حل مساله تاکید می کردند . اما خیلی زود دریافتند که جنبه های غیر شناختی مانند عوامل عاطفی و اجتماعی نیز دارای اهمیت زیادی هستند. بعضی پژوهشگران بر این عقیده اند کهIQ   درخوش بینانه ترین حالت 15 الی 30 درصد از موفقیت را تبیین می کند و نقش پررنگ تر بر عهده ی EQ است.

این آزمون دارای 28 ماده است که به 5 مقیاس هوش هیجانی کلی، خودآگاهی (سؤالات 1-6) خود مدیریتی (سؤالات 7-15) آگاهی اجتماعی (سؤالات 16-20) و مدیریت روابط (سؤالات 21-28) تقسیم می‌شود.

ارزیابی واقعی و دقیق مهارتهای هوش هیجانی به اراده شما برای پاسخ دهی دقیق و صادقانه وابسته است . برای این کار باید عمیقا فکر کنید که در وضعیت های مختلف چگونه رفتار می کنید. توجه کنید: وضعیت های مختلف نه در وضعیت هایی که به خوبی از عهده آن ها بر می آیید.

ابتدا از طرز تفکر و رفتار خود در وضعیت های مختلف، در ذهنتان تصویری واضح و شفاف ایجاد کنید.

بعد، صادقانه بگویید که هر چند وقت یکبار یا با چه فراوانی رفتار ذکر شده در سؤال را انجام می دهید.

برای هر یک از عبارات زیر، بر اساس تعداد دفعاتی که برایتان پیش می آید در خانه مربوط به آن علامت ضربدر بزنید.