مقابله با استرس از طریق کمدی و ارتباطات
احساسات مثبت و پیوندهای اجتماعی ما را در مواقع استرس تغذیه میکنند. درباره مرگ ناگهای کمدین معروف متیو پری از دو دوستی که به من پیام دادند مطلع شدم. آنها به من اطلاع دادند زیرا میدانستند که من در مورد روابط فرااجتماعی (صمیمیت خیالی) در رسانه ها مطالعه میکنم و همچنین با سریال Friends بزرگ شده ام و با گروه جوان و خونگرم آن که برای سالیان زیادی بخشی از زندگی هفتگی ما بودند احساس خویشاوندی میکنم.
در واقع خبر مرگ او مرا به نفس نفس انداخت و دست کمی از خبر دست دادن همکلاسی محبوب دبیرستانم نبود.
این روزها آنقدر وحشت و خشونت در جهان در حال رخ دادن است که انعکاس مرگ یک سلبریتی و پیامدهای روانشناختی آن شاید در مقایسه با آن کمتر حیاتی بنظر برسد. با این حال همانطور که در مقاله ای در نیویورک تایمز توضیح داده شد، بسیاری از اکراینی ها نیز به اخبار مرگ متیو پری مانند دیگر مردم جهان واکنش نشان دادند.
Friendsبا تولد بی پایان خود در اواسط دهه۹۰ همه مردم جهان را تحت تاثیر قرارداد. نمایش و شخصیت های داستان Friends نقش بزرگی در این همه گیر شدن داشتند اما بنظر میرسد یکی از قدرت های بزرگ این سریال کمدی، جانشینی آن برای فشارهای عاطفی و پریشانی باشد؛ همانطور که اولیا پو به نیویورک تایمز گفت:
من احساسات زیادی به این نمایش دارم،آن زمان که از کریمه فرار کردم، افسرده بودم و هر روز ساعت های زیادی Friends تماشا کردم و کمکم کرد.
فواید کمدی
مجموعه نسبتا گسترده ای از تحقیقات نشان میدهد که قرار گرفتن در معرض کمدی می تواند استرس یا خلق وخوی منفی را کاهش دهد. در واقع براساس دو مطالعه تحقیقی که در طول اجرای اصلی Friends توسط زابو در سال ۲۰۰۳ انجام شد، تماشای یک قسمت Friends برای بهبود خلق وخو مزایایی مشابه ۲۰دقیقه گوش کردن به موسیقی یا ورزش کردن دارد.چرا کمدی باید برای سلامتی مفید باشد؟
همانطور که تحقیقات انجام شده توسط توسط میشل توگاد نشان داده است، تکیه به لحظاتی که احساسات مثبتی را تجربه میکنیم، هرچند کوتاه و به ظاهر پیش پا افتاده، می تواند به تقویت انعطاف پذیری روانشناختی ما کمک کند.
تجربه احساساتی مانند شادی می تواند به خنثی کردن اثرات فیزیولوژیکی احساسات منفی مثل استرس کمک کند و بدن و ذهن مارا سریعتر به سطوح اولیه سازگارانه برگرداند. این مسئله همگام با نظریه ̎بسط و ساخت̎ (فردریکسون،۲۰۰۴) است که بیان میکند، احساسات مثبت مارا قادر میسازد تا گسترده تر و خلاقانه تر فکر کنیم و روابط اجتماعی قوی را تسهیل میکند.
در واقع یک ̎مارپیچ رو به بالا̎ به حرکت در می آید که به موجب آن احساسات مثبت و تفکر واگرا متقابلا تقویت می شوند و به افزایش انعطاف پذیری در طول زمان کمک میکند. همانطور که فردریکسون(۲۰۰۴) اشاره میکند، فارغ از اینکه کاری که برای دریافت آن احساس میکنیم به خودی خود برای زندگی ما مزیتی دارد یا خیر، احساسات مثبت موجب شکوفایی انسان می شود.
مزایای پیوندهای فرا اجتماعی
یکی از ویژگی های اصلی روابط فرااجتماعی این تصور است که شخصیت مورد علاقه من مثل یک دوست قدیمی است(روبین و همکاران،۱۹۸۵). هرچند ممکن است از داشتن احساسات شدید به شخصیت هایی که در رسانه میشناسیم، احساس خجالت کنیم، اما معلوم شده است که حتی داشتن دوست های خیالی نیز می توانند به جبران درد،ناامنی یا طرد شدن کمک کنند. دریک و همکاران (۲۰۰۸) در تحقیقی دریافتند که نوشتن در مورد یک شخصیت مورد علاقه میتواند افراد با عزت نفس پایین را به خود ایده آل شخص نزدیک تر کند، حتی بیشتر از نوشتن درباره یک شریک یا دوست نزدیک.
تحقیق دیگری نشان می دهد نوشتن درباره یک شخصیت تلویزیونی مورد علاقه می تواند احساس طرد اجتماعی و تنهایی را کاهش دهد (دریک و همکاران۲۰۰۹) علاوه بر این، تحقیقات قبلی من نشان داد که افراد دارای آسیب پذیری عاطفی، افزایش تعامل فرااجتماعی با شخصیت های تلویزیونی مورد علاقه را گزارش کردند( گرین وود،۲۰۰۸). درمیان نمونه ای از شرکت کنندگان دگرجنس گرا که اضطراب شدید رابطه عاشقانه داشتند، افزایش صمیمیت تصوری با شخصیت های مورد علاقه جنس مخالف به طور قابل توجهی زیاد بود.
اینکار نشان میدهد که چهره های رسانه ای ممکن است برای رفع نیاز های روانی خاص،موثر باشند(شایان ذکر است که جستجو در این زمینه پیچیده و متناقض است). ارتباطات اجتماعی ما با شخصیت های مورد علاقه ممکن است جایگزین ارزش یک دوست واقعی یا شریک عاشقانه نشود اما مرهم عاطفی موقتی است که میتواند مارا قادر سازد که از دوره های انزوا یا ناامنی گذر کنیم.
در نهایت فراتر از مزایای ارتباط با شخصیت های مورد علاقه، وابستگی به طرفداران دیگر ممکن است ارزش اجتماعی و عاطفی نیز داشته باشد؛ به عنوان مثال تحقیقات در مورد هویت طرفداران نشان داده است که معاشرت با طرفداران موضوع مورد علاقه ما، پیش بینی کننده بهزیستی بیشتر است.(وینی اتال،۲۰۱۹).
دور هم جمع شدن برای سوگواری از دست دادن یک سلبریتی مورد علاقه ممکن است احساس تعلق و نزدیکی را بیشتر کند.طرفداران از سراسر جهان آمده اند تا عشق متقابل خود را به Friends و شخصیت متیو پری، چندلر بینگ، از شهر نیویورک تا شانگهای جشن بگیرند.
در چند بند قبل که درمورد فقدان فرااجتماعی صحبت کردم، به این نکته اشاره کردم که وقتی یک شخصیت محبوب رسانه ای میمیرد، چقدر طبیعی است که احساس غم کنیم و چگونه استحکام ارتباط ما با آن شخصیت، شدت غم و اندوه مارا پیش بینی میکند و چگونه این از دست دادن گاهی اوقات اثرات مثبتی بر روی انگیزش و احساسات ما دارد و اطلاعاتی از جسم و روانمان به ما می دهد. هیچ یک از این نکات، نمیتواند غم از دست دادن خاص متیو پری،که بسیاری از مردم به لحاظ عاطفی به او وابسته بودند وتوصیفات صریحش درباره تجربه شخصی اعتیاد او برایشان بسیار برانگیزاننده و اعتباربخش بود، توصیف کند.
در واقع،در حالیکه بسیاری از ما بااین حجم از فاجعه جهانی از دور و نزدیک دست و پنجه نرم میکنیم، میتوانیم از Friends هم به صورت واقعی هم خیالی لذت ببریم که باعث میشوند بخندیم و کمتر احساس تنهایی کنیم.هرچیزی که مارا با انسانیت و عشق مشترکمان پیوند دهد، گامی درست در مسیری درست است.
Refrence: Dara Greenwood . (2023) . coping through comedy and connection .Psychology today jurnal
ترجمه: حنانه مفیدیان-روانشناس